NAUCZANIE PAPIEŻA FRANCISZKA

STAROŚĆ

Bronić się przed objawami psychicznej starości

Starzenie się biologiczne i psychiczne

Takie jest nasze życie, że dochodzimy stopniowo do biologicznej dojrzałości, a potem następuje stopniowy proces starzenia się. Jeśli człowiek nie kontroluje siebie, nie pracuje nad sobą, to stopniowo mogą się w nim zacząć ujawniać również przejawy starzenia się psychicznego, takie jak: zgorzknienie, idealizowanie swojej młodości, narzekanie na młodzież, krytykowaniem jej, brak wiary w przyszłe pokolenia. Jeśli starszy człowiek nie ma pokory, to wydaje mu się, że z chwilą jego śmierci nikt sobie już z niczym nie poradzi i że wraz z jego śmiercią wszystko będzie podążać ku ruinie.

Nie muszą się w nas pojawiać oznaki duchowego starzenia

Procesu biologicznego starzenia się nie potrafimy powstrzymać. Można jednak w przeszkodzić pojawianiu się w nas psychicznych oznak starzenia się. Aby one w nas nie powstały, papież Franciszek udziela bardzo cennych rad. Życzy, byśmy „mogli być jak dobre wino, które - starzejąc się - staje się coraz lepsze. Złe wino staje się octem. Obyśmy my starzeli się jak dobre wino, mądrze, abyśmy mogli przekazywać mądrość”. (Hom. 26.07.2013)

Św. Joachim i Anna przykładem dla ludzi starszych

Za przykład dla starzejących się ludzi papież Franciszek dał świętych Joachima i Annę, rodziców Maryi i dziadków Pana Jezusa, którzy wierzyli w przyszłe pokolenia i przekazali im swą mądrość. Pogodzili się w pokorze z faktem, że nie są ani początkiem, ani końcem historii, lecz jedynie ogniwem w długim łańcuchu dziejów. (Hom. 26.07.2013)

Trzeba modlić się o starość pełną mądrości i pokory

Papież zachęca nas do modlitwy o starość pełną mądrości i pokory. Warto prosić o łaskę, abyśmy nie sądzili, że historia kończy się na nas. Myśmy jej nie rozpoczęli i nie zakończymy jej. Historia bez nas będzie się toczyć dalej. Powinniśmy prosić o pokorę, dzięki której będziemy uważali siebie za ogniwo w wielkim łańcuchu historii”. Powinniśmy prosić o to, byśmy mogli być ogniwem dobrym, mądrym, które swoją mądrością i doświadczeniem ubogaca nowe pokolenia. (Hom. 26.07.2013)

Trzeba nam prosić także o to, byśmy na starość nie stali się zgorzkniali i kwaśni jak ocet i byśmy nie zatruwali innym życia swoim ciągłym narzekaniem. Pielęgnowanie przez całe życie wdzięczności wobec Boga i ludzi może nas uchronić od smutku, pesymizmu i zgorzknienia w latach starości.

(Redakcja artykułu: 11 sierpnia 2013, ks. Michał Kaszowski)