NAUCZANIE PAPIEŻA FRANCISZKA
WIARA
Pocieszająca siła w cierpieniu
W encyklice Lumen fidei papieża Franciszka można znaleźć myśl, do której często powraca on w swoich spontanicznych homiliach. Mówi on o wierze, która nie uwalnia nas od cierpień, jednak pomaga nam je przetrwać. Wiara umacnia, bo rozbudza nadzieję, że dzięki łasce wysłużonej przez Chrystusa każde cierpienie i każde zło skończy się dla zbawionych. Tak tę myśl wyraża jego encyklika w paragrafie 56.
Św. Paweł wierzy w Ewangelię, dlatego głosi ją innym i cierpi udręki związane z tą posługą, podobnie jak znosiło je wielu innych wierzących
„Gdy św. Paweł pisze do chrześcijan w Koryncie o swoich udrękach i cierpieniach, łączy swoją wiarę z głoszeniem Ewangelii. Mówi w istocie, że w nim wypełnia się fragment Pisma: «Uwierzyłem, dlatego przemówiłem» (2 Kor 4, 13). Apostoł nawiązuje tutaj do słów Psalmu 116, gdy Psalmista woła: «Ufałem, nawet gdy mówiłem: “Jestem w wielkim ucisku”» (w. 10). Mówienie o wierze często wiąże się z mówieniem o bolesnych próbach, ale św. Paweł właśnie to postrzega jako najbardziej przekonujące głoszenie Ewangelii, ponieważ to w słabości i cierpieniu objawia się i zostaje odkryta moc Boża, przewyższająca nasze słabości i nasze cierpienia.
Sam Apostoł stoi w obliczu bliskiej śmierci, która stanie się życiem dla chrześcijan (por. 2 Kor 4,7-12). Wiara oświeca nas w godzinie próby i właśnie w cierpieniu i słabości staje się jasne, że «nie głosimy (...) siebie samych, lecz Chrystusa Jezusa jako Pana» (2 Kor 4, 5). Rozdział 11. Listu do Hebrajczyków kończy się przypomnieniem tych, którzy cierpieli z powodu wiary (por. ww. 35-38), wśród nich szczególne miejsce przypada Mojżeszowi, który znosił zniewagi dla Chrystusa (por. w. 26).” (Lumen fidei 56)
Trudy i cierpienia mogą doprowadzić do wzrostu naszej wiary i miłości
„Chrześcijanin wie, że nie da się wyeliminować cierpienia, ale może ono nabrać sensu, może stać się aktem miłości, powierzeniem się w ręce Boga, który nas nie opuszcza, i tym samym być etapem wzrostu wiary i miłości.” (Lumen fidei 56)
Dzięki wierze widzimy wszystko tak jak Chrystus – również śmierć
„Kontemplując zjednoczenie Chrystusa z Ojcem, również w chwili największego cierpienia na krzyżu (por. Mk 15, 34), chrześcijanin uczy się uczestniczenia w spojrzeniu samego Jezusa. Nawet śmierć staje się oświecona i może być przeżyta jako ostatnie wezwanie wiary, ostatnie «wyjdź z twojej ziemi», ostatnie «przyjdź!» wypowiedziane przez Ojca, któremu powierzamy się z ufnością, że On nas umocni także podczas ostatecznego przejścia.” (Lumen fidei 56)
(Redakcja artykułu: 6 lipca 2013, ks. Michał Kaszowski)